List jak promień słońca…

                                                                         

                     

   Czy pamiętacie, jak kilka lat temu pisałam tu o „Historiach wędrujących”?(klik).

 W skrócie, to opowieści, bajki i wiersze zbierane przez moją znajomą, młodziutką graficzkę Asię, na czerpanym papierze następnie wydrukowane, przetłumaczone przez tłumacza na język angielski i na koniec przez Asię pięknie ilustrowane.  Asia postanowiła sobie kiedyś, że będzie z nimi podróżować po świecie i pokazywać je tam, gdziekolwiek ludzie zechcą je oglądać.  

   Miesiąc temu przebywając i pracując w lokalnym, aborygeńskim centrum kultury w Tennant Creek w Australii tak napisała mi w liście o swojej pasji:

    „W dalszym ciągu dzielę się historiami na parę sposobów - przez robienie małych wystaw (często w prywatnych domach i ogrodach), robienie albo bycie częścią większych wystaw {w galeriach, centrach kultury, bibliotekach}, dzieleniu pliku z historiami z zainteresowanymi osobami i rozdawaniu kopii ilustrowanych historii, tym, którym są one szczególnie bliskie. W dalszym ciągu robię to wszystko jako działalność niekomercyjną. Chodzi o dzielenie się wiedzą, sprawami które potrzebują nagłośnienia, pięknem, mądrością, inspiracją i zabawą. Projekt ma teraz nazwę: Projekt Symbiosis (od symbiozy - bo chodzi tu o współdziałanie, robienie czegoś razem)”

   Asia do tej pory przewędrowała z wybranymi historiami kawał świata. Oto kilka spośród wielu miejsc, które odwiedziła:

Woodford Folk Festival {Australia} ,Grudzień 2014

Wide Open Space festival {Australia} , Maj 2015

Vanishing Point Gallery {Alice Springs, Australia} , Kwiecień 2015

Festiwal wody {Wolimierz, Polska} , Czerwiec 2015

Dni kultury pokoju, {Dąbrówka, Polska}, Sierpień 2015

Galeria Duży Pokój {Warszawa, Polska} ,2015

Zjazd kooperatyw 2015 {Warszawa, Polska}, Listopad 2015

Muzeum Sztuki Nowoczesnej, {Warszawa, Polska}, Kwiecień 2016

Barkly artists camp {Doroczny zjazd artystów aborygeńskich z regionu Barkly, Elliott, NT, Australia}, Maj 2016

Biblioteka Publiczna Alice Springs {Alice Springs, Australia}, Wrzesień 2016

Franklin Tavern {Franklin, Tasmania}, Styczeń 2017

Mary Ann Dam, wystawa w przestrzeni publicznej przy jeziorze Ann Mary {Tennant Creek, NT, Australia}, Maj 2017

Galeria Watch This Space, {Alice Springs, NT, Australia} - wystawa zoorganizowana przez lokalne centrum ochrony środowiska - Arid Lands Enviromental Centre, Maj 2017

Galeria Nyinkka Nyunyu - Wystawa "Dreams and dreaming" {Tennant Creek, NT, Australia}, Sierpień 2017

   Czyż to nie imponujący zestaw miejsc wystawienniczych? Czy to nie brzmi jak bajka? Jestem pełna podziwu dla pasji Asi, dla jej odwagi, umiejętności realizowania swoich marzeń i  wierności w podążaniu za nimi. Niewiele znam osób, którym by się ta sztuka udała tak dobrze, jak jej…

   A teraz o tytułowym liście jak promień słońca…Dostałam wczoraj od niej kolejną wiadomość, która bardzo mnie ucieszyła! Otóż moje opowiadanie -  "Miasteczko wyłania się z mgły"( klik ) -  podarowane kiedyś Asi na użytek idei historii wędrujących znowu się komuś bardzo spodobało! Znowu, bo już kiedyś pewna mieszkanka Bali, o egzotycznym imieniu Wayan wybrała je jako swoje ulubione. Tym razem wyróżniło je spośród innych Tajskie małżeństwo, albowiem Asia zawędrowała w swych niekończących się podróżach do Tajlandii. I oto jak mi napisała w swym liście:

   „Olu, właśnie wróciłam z Tajlandii, gdzie zatrzymałam  się w Chiang rai ,  u pary - Tajki - Pook i Niemca - Ulfa (…) Zrobiłam dla nich najmniejszą wystawę świata(…) i Twoja historia zrobiła na nich ogromne wrażenie. Poprosili o kopie, więc wydrukowałam dla nich i powiedzieli że oprawią i powieszą w swoim homestayu - pięknym tradycyjnym drewnianym tajskim domu. „

   I tak też zrobili, co widać na kilku załączonych w liście przez Asię zdjęciach. Patrzę na te fotografie…Na tych ludzi o egzotycznej urodzie i o odmiennych obyczajach oraz tradycjach i zdumiewam się niepomiernie. Zdumiewam, wzruszam i znowu zdumiewam, nie mogąc pojąć do końca tego fenomenu. Tego, że moja opowieść trafia do serc osób na drugiej półkuli, że wędruje tam, gdzie mnie samej pewnie nigdy nie będzie dane zawędrować. Ale cudownym sposobem kawałek mojej duszy tam jest. Dzięki niezwykłej dziewczynie - Asi. Dzięki wrażliwości napotkanych przez nią osób...

 I właśnie dlatego w moim sercu lśni teraz promień…

P.S.1

W dalszym ciągu czekam na Wasze listy w sprawie możliwości czytania kolejnych odcinków „Karczmy na rozstajach dróg”!:-)

P.S.2
Zwróćcie uwagę na blogu "Pod tym samym niebem", że u samej góry, po prawej stronie umieściłam okienko na bieżąco informujące o pojawieniu się nowych odcinków "Karczmy...".