Dyktatura dobrych manier

                                            

             Dyktatura dobrych manier, poprawności politycznej

         Pokaz siły, która każe mówić głośno coś, lub milczeć

Tym się plotą ludzkie dzieje, co jest piękne, co faux pas

Świat się śmieje, świat truchleje, toczy co dzień się ta gra
 

    Wychowanie i tradycja różne niosą obostrzenia

Dziś jest normą hedonista, jutro purytańskie pienia

A zwyczaje ciągle zmienne, od zakazów do wolności

Człowiek w sieci kindersztuby, w pętach ograniczoności

Kiedyś panie w długich sukniach smukłe nóżki zakrywały

Biusty unosiły mocno, w koafiurach weszki miały

Potem przyszły nowe wzorce, swobodniejsze obyczaje

Ale człowiek stale w klatce, to wypada, tamto wcale

W Niemczech festiwale piwa, swobodnego pierd-bekania

W Singapurze żując gumę godzien jesteś ukarania

Wymagana depilacja dziś na plażach i basenach

Dyktatura? Demokracja? Jeden czort! Wolności nie ma!

Ktoś wymyśla coś dla masy, co się zaraz staje modą

Dla dziwaków jest ostracyzm, iść na drzewo sobie mogą

Jutro może ktoś nakaże, coś co dziś jest awangardą

Świat zasady swe narzuca, zdania swego mieć nie warto

Za zasłoną swoich okien własne chcesz zachować normy

I oddychać trochę głośniej, pozbyć się przyciasnej formy

Gdy wychodzisz, zaraz wdziewasz sztucznych zasad garniturek

Nagość prawdy w sobie chowasz za pozorów grubym murem

Nie wypada się przyznawać, to do tego, do owego

Wstydź się człecze i udawaj, bądź poprawny, jak klon, echo

Albo osiądź gdzieś przy lesie, by w natury słodkim bycie

Nie krępować się niczego i wieść proste, zwykłe życie…



Pretekstem do napisania powyższego wierszyka był post pt. "Hmmm..." na blogu  Anny Marii P."Świat to dżungla".  
Serdecznie dziękuję Ci Panterko za inspirację!:-))